Oneindig is iets waar je als mens lastig iets bij voor kunt stellen. Maar wat betekent het nou eigenlijk, oneindig? En is de ene oneindig hetzelfde als een andere oneindig? Wat blijkt: Ja, er zijn verschillende oneindigen. Één type oneindig kan namelijk groter zijn dan een ander type oneindig. In dit filmpje van one minute physics (hoewel dit eigenlijk een wiskunde filmpje is), wordt dit geillustreerd.

Een huisgenoot kwam met dit filmpje, komt van de discovery channel serie, through de wormhole. Druppels gaan eigenschappen vertonen van deeltjes en golven.

Een elektron bezit drie eigenschappen: Het heeft een lading van –e, spin van ½ en in een coulombse potentiaal ook een impulsmoment l. J. Schlappa et al. is er echter in geslaagd om twee van deze eigenschappen – spin en impulsmoment – van elkaar te scheiden. Dit is gedaan door Röntgenstraling op een Sr2CuO3 isolator te verstrooien. Hierbij wordt een elektron uit het materiaal vrijgemaakt waarbij twee quasi-deeltjes ontstaan: orbiton en spinon. Het spinon bevat enkel spin en het orbiton alleen impulsmoment.

Bij de random walk worden er opeenvolgende stappen genomen die elk willekeurig zijn. Sansoni et al. beschrijven in Physical Review Letters een variant op de random walk op kwantummechanisch niveau. Een verstrengeld fotonen paar wordt door een netwerk van stralingsdelers gestuurd in borosilicaat glas. Door de kwantummechanische eigenschappen van fotonen nemen de deeltjes beide routes na een stralingsdeler.

Wetenschappers van de universiteit in Gothenburg uit Zweden hebben middels een computer simulatie ontdekt dat het vrij eenvoudig is om spiegel-a-symmetrische systemen te laten ontstaan uit enkel symmetrische componenten. Dit werd gedaan door puntdeeltjes een specifieke bolsymmetrische kracht te geven, die op de overige deeltjes (in het vlak) werkten. Hierbij assembleerde zich een oppervlak dat niet door een combinatie van rotatie en translatie gelijk blijft, en dus chiraal is.

Een paleontoloog die achter komt dat dinosaurussen groeien nadat ze uit het ei kruipen en dat nu verschillende gewaande schedels tot dezelfde dinosaurus horen in verschillende leeftijd fases.



ted:
http://www.ted.com/talks/jack_horner_shape_shifting_dinosaurs.html]

Zowel wiskundigen als natuurkundigen hebben esthetiek en elegantie als drijfveer om tot bepaalde concepten, bewijzen en uitwerkingen te komen. Theoretisch fysicus en Spinoza prijs winnaar Jan Zaanen weet prachtig te vertellen wat er nou zo mooi is aan natuurkunde, en waarom sommige natuurkundige hun hart hebben verloren aan wiskundige modellen zoals snaar theorie.

Het is zonnig, de vogeltjes fluiten en het lijkt zelfs wel warm buiten. En alsof al deze vrolijkheid op één dag nog niet genoeg is ga ik je nu overdonderen met een filmpje van lieve kleine leeuwtjes waarbij het schattigheidsniveau praktisch naar oneindig gaat. Ik denk dat ik van loopbaan ga verwisselen en een baan als dierenverzorger ga zoeken.

Hoe een simplistisch organisme als een cel kan ontstaan uit een soort van oersoep, heeft me altijd al gefascineerd. Zo was er in begin jaren '50 een enorm elegante experiment, genaamd het Urey-Miller experiment, dat door de jaren heen steeds verfijnder is geworden. Ook het ontstaan van simpele micellen is terug te leiden tot simpele fenomenen zo als entropie. Dit filmpje ligt in het verlengde van deze lijn en Martin Hanczyc geeft een korte lezing over de dynamica van dergelijke simpele kunstmatige cellen.

Harry Potter houdt zo nu en dan best rare vrienden over aan zijn avonturen. Zo heeft hij een keer in een band gespeeld, wordt hij vrienden met een paar idiote goochelaars, krijgt hij op een gegeven moment last van de puberteit, gaat een keer te hard zuipen en komt hij in een soort Blair witch project terecht. Hier houdt het niet bij op, want in dit filmpje zien we dat hij ook vrienden wordt met een living-on-the-edge punker.